Ocean zawsze był hałasnym miejscem. Fale, deszcz i niskie gruminy dna morza tworzą krajobraz dźwiękowy, z którym zwierzęta morskie ewoluowały od milionów lat.
Od lat 60. w północnym Atlantyku, wysyłanie wysyłków handlowych podwoiło hałas w tle z niską częstotliwością, a dźwięk podróżuje setki kilometrów, ukrywając połączenia, które używają wieloryby, aby odnaleźć się wzajemnie w całej basenie.
Eksperyment, którego nikt nie zaprojektował.
Naukowcy wykorzystują teraz przerwę w żeglugi podczas pandemii jako naturalny eksperyment. Podwodne rejestry, które działały przez lata, nagle zachwycały ciszę, a następnie stopniowy powrót. Dane są jednym z najwyraźniejszych dowodów, że hałas zmienia zachowanie zwierząt.
Możemy zmierzyć hałas.
Następnym ciśnieniem jest wydobycie dna morza, które dodałoby nowy i źle zrozumiały dźwięk przemysłowy do niektórych najmniej badanych miejsc na Ziemi. Regulatory opracowują granice hałasu bez prawie żadnych danych bazowych. Naukowcy twierdzą, że podstawą jest eksperyment <unk> i już działa.
